Hayatımızda kurduğumuz ilk ERP, Eskişehir'de bir lojistik firması içindi. Sekiz hafta boyunca temiz, modern bir arayüz tasarladığımıza inandık. Yayına aldık. İlk kullanım gününü izledik. Depo şefi bir kolonu işaret edip "Bu yanlış. Bu 'Outbound Shipments' değil. Bu sevkiyat." dedi.
Söyleyiş tarzı, birinin annesinin adını yanlış söylediğinde alacağı tepkiye benziyordu. Kolon başlığını değiştirdik. Bir hafta sonra Excel'e bakmayı bıraktı.
Hipotez
O günden bu yana yayına aldığımız her işleyen ERP aynı hipotezle çalışır: ekrandaki kelimeler ürünün ta kendisidir. Üstüne eklenen bir katman değil. Cilalama turu değil. Ürün.
Saha ustası bir aşamaya boyama diyorsa; şema kolonu boyama, arayüz etiketi "Boyama", rol anahtarı can_advance_boyama ve analitik olayı stage:boyama:advance olur. Bunların herhangi birini daha "kulağa hoş gelen" bir İngilizce çeviriyle değiştirirseniz iki şeyi birden kaybedersiniz:
-
Sahanın güvenini — çünkü ekran artık geri çevirmek zorunda kaldıkları bir lehçe konuşuyor.
-
Mühendislik ekibinin netliğini — çünkü destek talebi "boyama bozuk" yazar, kodunuz "painting" der.
"İşi çevirmiyorsunuz. Yazılımı işin diliyle kuruyorsunuz. Çeviri maliyeti her kullanıcı tarafından, her gün, sonsuza kadar ödenir. Bir kere, şemada ödeyin."
İtiraz (ve cevabı)
En sık aldığımız itiraz: "Peki ya uluslararasılaşırsak?"
Cevap: uluslararasılaşma bir sunum katmanı meselesidir, şema meselesi değildir. boyama veritabanında kalır. Etiket, normal i18n hattınız üzerinden "Painting" veya "Lackieren" olur. Avantaj şu: hakikatin kaynağı operatörün kelimesidir — her çeviri sonradan eklenen bir artefakttır.
Pratikte ne anlama geliyor
Bu yaklaşımı ciddiye almaktan doğan üç küçük alışkanlık:
-
Şema incelemelerine bir alan uzmanı katılır. Çevirmen değil. Müşteri başarı sorumlusu değil. Butona tıklayacak olan ustabaşı.
-
Kolon başlıkları kutsaldır. Düzene uydurmak için kolon yeniden adlandırılmaz. Düzen kolona uyar.
-
İlk yayın operatörün dilinde olur. Ekibiniz yabancı olsa bile. Okuyamasanız bile. Özellikle o zaman.
Görmezden gelmenin maliyeti
Geçen yıl devraldığımız iki refactor projesinde, önceki ekip müşterinin gerçek iş akışının üzerine güzelce temizlenmiş bir soyutlama kurmuştu. İkisi de aynı şekilde başarısız olmuştu: ekip Excel'i kullanmaya devam ediyordu. ERP'ye haftada bir defa, patron bir toplantıya bir rakam götürmek istediğinde girilirdi.
Çözüm daha fazla özellik değildi. Çözüm yirmi kolonun adını değiştirmekti.
Son söz
Bu yazıdan tek şey alacaksanız şu olsun: herhangi bir ERP'de yapılabilecek en ucuz, en hızlı ve en hafife alınmış tasarım eylemi, ekibe o şeye ne dediklerini sormaktır. Sonra yazıya geçirmek. Sonra hiç değiştirmemek.